30 Ocak 2013 Çarşamba

BULAMADIM


Seni nerede kaybettim?
Sen gelirken ben mi gittim?
Ben gelirken sen mi gittin?
Nedense bir türlü kesişmedi yollarımız.
Yürüdüm … yürüdüm… yürüdüm…
Yol sana çıkmadı.
Sen bana,  ben sana gelirken
Farklı yollardan mı yürüdük?
Öyle olmalı...
Seni hiç bulamadım…

26.12.2012

YOLCU


Doğumla ölümün arasında geçen zamanda
Birer yolcuyuz farklı duraklarda
Kimimiz handa kimimiz yolda
Aynı sonla biten yolculukta…
Her durak farklı bir manzara
Bazımız sessiz, ıssız bir vahada
Diğerimiz kapkaranlık bir mağarada
Öteki alaca bir kıyıda…
Çantalar dolusu umutlarla
Cebimizde anılar gidiyoruz
Bir duraktan diğer durağa.
Her durağın tadı başka
Durmak yok bu yolculukta…

15.01.2010

27 Ocak 2013 Pazar

AŞK VS İLİŞKİ


Birkaç gün önce facebook’ta paylaştığım “AŞK ÖZGÜRLÜKTÜR” ve “AŞK SEÇİM MİDİR” yazılarıma gelen yorumları okuyorum da hala 50 küsür yaşına gelmiş bizlerin aşk ve ilişki konusunda kavram kargaşası yaşadığımıza şahit oluyorum. Genelde içinde aşk geçen her cümleye tepkimiz, aşkla ilişkiyi eş tuttuğumuzdan, ilişkiye yüklediğimiz beklentiye göre şekil alıyor.

Oysa bana göre aşk başka, sevgi başka, ilişki ise bambaşka bir kavram. Türk Dil Kurumu’na göre aşkın kelime anlamı aşırı sevgi ve bağlılık duygusu, sevi, sevda. Dikkat ederseniz sevgi demiyor, sevi, sevdayı eş anlamlı vermiş. Sevdaya baktığımızda ise güçlü sevgi, aşırı ve güçlü tutku diyor. Yani aşkta bir aşırılık, tutku  ve güçlülük söz konusu. Sevginin açıklaması ise şöyle; insanı bir şeye veya bir kimseye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten duygu. İlişkiye baktığımızda ise iki şey arasında karşılıklı ilgi, bağ, münasebet, temas olarak vermiş ilişkinin anlamını.

Ben en kolay ve en güzel insanın çocuğuna duyduğu duygu olarak açıklayabiliyorum aşkı. Hani neredeyse daha doğmadan tutkuyla bağlandığınız, sadece varlığı ile size mutluluk verendir çocuğunuz. Bütün kızmalarınız, öfkelenmeleriniz sadece onun iyiliği içindir. Kendinize ait hiçbir beklenti yoktur çocuğunuza karşı duyduğunuz duyguda. Yaptığınız her şey sadece ve sadece onun mutluluğu içindir. Tüm isteklerinize karşı gelse bile, seçtiği yol sizin onun için uygun gördüğünüz olmasa bile asla ve asla onun yanından ayrılmadığınız varlıktır çocuk. Ona karşı duyduğunuz derin sevgi hiç kurumayan dipsiz bir kuyu gibidir. İnsanı yaşatan, ayakta tutan, dünyaya meydan okutabilen tek taraflı bir duygudur çocuğunuza duyduğunuz güçlü sevgi. Aynen aşk gibi…

Tutkunun Türk Dil Kurumu’nca kelime anlamı; irade ve yargıları aşan güçlü bir coşku. Aşkta tutku esastır. İnsanın ufkunu açan, kendi sınırlarını zorlayan, o güne kadar bilinmedik vahalarda keşif yaptıran özgür bir duygudur. Aşk beklentisizdir... Aşkın tek taraflı bir duygu olduğunu kabul edersek beklentinin kelime olarak bile yeri yoktur bu duygu yoğunluğunun içinde. Beklenti insanın gerçekleşmesini beklediği şeydir ki bu da karşı tarafa yükümlülük getirir. Oysa aşk olanın kabulüdür.

İlişki ise iki taraf arasındaki karşılıklı bağdır diyor TDK. Bu her türlü ilişki olabilir. İş ilişkisi, arkadaşlık ilişkisi, aşk ilişkisi vs. Konumuz aşk olduğuna göre biz aşk ilişkisine bakalım. İlişki yaşayan bir çiftin her ikisi de birbirine aşk duygusu ile bağlıysa ki en ideali ve en isteneni budur, bu ilişkinin tadına doyum olmaz. Ancak her ilişkide durum böyle değildir. Bazen taraflardan biri aşk ile bağlıyken diğeri sadece sevgi ile bağlıdır. Bazen de her iki tarafta sevgi ile bağlıdır. Hatta bazen ilişkide sevginin esamesi okunmazken mantık bazında bir ilişki kurulmuştur. Ama ilişki midir? İlişkidir. Her ilişkinin dinamiği kendine göre farklıdır. Bazen sesli bazen sessiz kurallar çerçevesine oturur ilişki. Birbirlerine aşk ile bağlı çiftlerde bu çerçeve her hangi bir zorlama olmadan doğal olarak oluşur çünkü her iki tarafta diğerini mutlu etmeyi esas almıştır. Diğer ilişkilerde ise bu kurallar her iki tarafından doğal yapısına uyumluluk gösterdiği sürece ilişkide sorun çıkmaz. Ancak taraflardan biri bunları zorunluluk olarak algılayıp, içselleştiremediği sürece eninde sonunda o ilişki biter. İlişki bitebilir ama aşk biter mi? Aşk bitmez…

27.01.2013



24 Ocak 2013 Perşembe

AŞK SEÇİM MİDİR


Arkadaşım “ay ne oldu biliyor musun? “ diyerek kapıdan giriyor. Yüzü mutluluktan pırıl pırıl, sesi cıvıl cıvıl. “ Ne oldu? “ diyorum. “ Evleniyorum “ diyor neşe içinde. Aman ne güzel…  Başlıyor heyecan içinde anlatmaya “ dün akşam yemeğe gittiğimizde beni seçtiğini söyledi ve evlilik hazırlıklarına başlamamı istedi. Efendim, ben iyi bir anneymişim, tahsil terbiyem iyiymiş, oturup kalkmasını, yerine göre giyinmesini biliyormuşum. İyi bir ev kadınıymışım falan.  Benden daha ideal bir eş olmazmış”. Arkadaşım bunları anlatırken benim beynimden “ Başka alternatifleride mi varmış ki seni seçmiş? “ sorusu geçiyor ama arkadaşımın moralini bozmamak için bu soruyu kendime saklıyorum. Sadece ağzımdan “ Hani aşk, sevgi nerede? “ sorusu kaçıveriyor. Arkadaşımın o gülen gözleri sarsılan gururunu ifşa edercesine donuklaşıyor ve “ Tokat atsaydın daha iyiydi Yasemin “ diyor. Hemen kendini toparlıyor ve “ Amaaann bu yaştan sonra aşk mı olurmuş? Elindekinle idare edeceksin. Hem bak adam beni çok beğeniyor, ben de yalnız yaşlanmak istemiyorum “ diyor. Belki de kendine göre haklı. Yirmi yaşına gelmiş kızıyla senelerdir yalnız yaşayan arkadaşım, kızının yakında evden uçacağının bilincinde kendini garantiye almak istiyor. Eh hazır da talip var…

Çocukluğumdan beri yaşadıklarım sayesinde seçilmemenin insanda ne gibi duygular yarattığını bilirim. Buna karşılık seçilmenin insanın nasıl gururunu okşayacağını da. Ancak geldiğim noktada kendi değerimin başkaları tarafından biçilmesine izin vermeyi artık çok anlamsız buluyorum. Eskiden, kendime fazla değer biçemediğim dönemlerde, başkalarının övgülerine ben de çok ihtiyaç duyardım. Övgü aldıkça gururum okşanır ancak o övgünün ben de yarattığı olumlu duygu fazla sürmezdi. E normal, insan kendi kendini değerli bulmayınca başkalarının yarattığı olumlu histe anlık oluyor. Arkadaşımın içinde bulunduğu durumu düşünüyorum. Bana biri böyle bir şey dese herhalde cevabım “ sen kimsin ki beni seçiyorsun?” gibi muhtemelen çok agresif olarak algılanacak bir cevap olurdu. Hele de konu evlilik gibi temelinde muhakkak sevgi barındırması gereken bir konuysa.

Her ne kadar yaş itibari ile yeni bir ilişki veya yeni bir evlilik yaşamak zor da olsa, sevgisiz yola çıkan her aşk veya evlilik gemisinin eninde sonunda karaya oturacağına inanıyorum. Madde madde beğendiği konulardan birinde bir aksaklık çıksa ne olacak? “İyi bir annesin” demiş ya, hepimiz anneyiz ama  zaman zaman hatalar yapabiliyoruz. Diyelim ki gene öyle bir hata yaptık. Al sana gitti işte kredin. Veya her zaman efendi düzgün giyinirken o gün tutturamadın, saçma sapan bir şey giyindin. Ne olacak?!  Adam yaptığı seçimden pişman, kadın ise devamlı o standartı tutturabilmenin gerginliğinde.

Şartlı sevginin her iki tarafı da değil mutluluk bilakis mutsuzluğa sürükleyeceğine neredeyse kalıbımı basabilirim. Yalnızlık konusuna gelince, bu tür bir ilişkinin içinde gene yalnız olur insan. Değişen bir şey olmaz. Bir de üstüne başka birinin sorumluluğu da yüklenir. Bana göre feci bir durum. Onun yerine hayatı kendi istediğim gibi yaşayacağım dolu bir yalnızlığı tercih ederim. Yalnız kalmamak adına seçimini kendisinden yana yapmış(!) beyefendi ile evlilik planları yapan arkadaşıma, mutluluğunu bozmamak adına ağzımdan kaçan tek cümle haricinde bir şey demiyorum. Sadece buruk bir “ hayırlı olsun “ la mutluluğuna ortak olmaya çalışıyorum, derinimde yarınların mutsuzluğa gebe olduğunu bilerek…

24.01.2013

23 Ocak 2013 Çarşamba

RÜZGAR


Aç yüreğini enginlere
Git gidebildiğince pupa yelken
Doldur yaşam rüzgarını yelkenlere
Yaşamaktan vazgeçmek için çok erken.
Bazen yolda kara bulutlarla dolu bir fırtına
Engellese bile yüreğini
Bil ki güneş bulutların arkasında
Parlamaya hazır bekliyor seni.
Yeter ki olsun rüzgarının gücü 
Silmeye her derdi, kederi.
Eğer çıkmazsan yola
Yüreğinde bilindik hüzünler kolkola
Yalnız özgürlük sevgili gibi sarılmış boynuna
Hep aynı çerçeve aynı manzara...

14.01.2010

21 Ocak 2013 Pazartesi

KEDİLERİM

                                           COOKİE HANIM
                                            LİMON EFENDİ
                                                            ÇAKIL OĞLUŞ

AŞK ÖZGÜRLÜKTÜR


Aşk yazıları yaz diyorlar. Daha çok okunuyormuş. Öyle siparişle oluyor mu bu işler? Bilmiyorum. Zaten aşk ha deyince yazılabilen bir konu mu ki? Başkasını bilmem ama ben yazamıyorum…
Aşk deyince duruyorum. Her konuda bir sürü laf üretebilen ben, konu aşka gelince kelimelerin yetersiz kaldığını hissediyorum. Öyle derin kesen bir konu bu… Ne desem az, ne söylesem eksik…  Herkesin aşktan anladığı farklı, herkesin yaşadığı farklı… Çok subjektif bir konu… Yazılmıyor işte öyle kolay kolay… Çıkmıyor… Takılıyor… Tıkanıyor…

Aşk  ne zamana, ne süreye, ne uyuma, ne yaşa başa, ne de herhangi bir şeye bağlı, bağımsız bir duygu. Bilinçsizce kendimizi özgür bıraktığımız tek alan… Bilinçaltımızın tüm ezberletilmiş kurallara karşı çıkarak bir göz kırpma süresi içinde özgür hissetme, davranma, seçme hakkı tanıyarak bize oynadığı bir oyun… Tüm görüşmelere, yazışmalara, sevişmelere rağmen aslında sadece bir anda hissettiğimiz... O özgür anın coşkusunun peşinden sürükleniyoruz, tekrarını bekleyerek, arzu ederek… Aslında tüm aşk o bir anda gizli… Bu bir söz, bir bakış, bir dokunuş, bir gülümseme, bir duruş velhasıl herhangi bir şey olabilir aşkın kilidini açan. Herkesinki kendine göre değişken, herkesinki kendine göre derin…

En uzun ilişkilerin en derin aşklar olması gerekmez, en dip dibe yaşananların da… Belki en uzağınızda olan, belki de çok az konuştuğunuz biri olabilir o. Eros’un size aşk okunu fırlattığı o anda, kendinizi her baskıya karşı özgür bıraktığınız o anda yanınızda olandır. Size tüm dünyaya meydan okuma hissi verebilen, ruhunuzu zincirlerinden kurtarıp kafesinizin kapısını açandır. Kafesinin kapısını açık bulan kuşların bocaladığı gibi bocalamamız bundandır. Kimimiz bildiğimiz yer deyip eşikten özgürlüğe uçmaz, olduğumuz yerde oturur kalırız, kapımız açık. Kimimiz ise bilinmez ama özgür gökyüzüne doğru uçarız, midemizde kelebekler uçuşarak. O kafes ise hep orada bekler bizi, kapısı açık… Eninde sonunda oraya döneceğimizi bilerek… Çok azımız dönmez.

Dönülse de dönülmese de fark etmez. Aşk bir kere kapınızı çaldı mı, sizi asla terk etmez. Üzerinden ne kadar geçerse geçsin o anın özgür coşkusu ömür boyu size yoldaş olur. Kimi zaman sessizleşir kimi zaman coşar ama o hep oradadır. Aslında özlenen, bu coşkuyu yaşadığınız anda bunu yaşamanızı tetikleyen kişi değil, ruhu özgür bırakışın kendisidir…

22.06.2011



20 Ocak 2013 Pazar

GÜL BANA


Hani kuşların şarkıları ile uyanırdın sabaha 
Muzipçe göz kırpan güneşle 
Zıpkın gibi kalkardın güne 
Aklında geceki rüyanın tatlı sarhoşluğu 
Yüreğinde önünde fethedilmeğe hazır günün
Seni dansa davet eden umudu 
Yüzünde yaşamanın mutluluğu 
Gülümserdin hayata 
Bir zamanlar… 

Ne oldu? 
Güneş seni sarmalamaz 
Deniz enginliğini sunmaz 
Lacivertin üstündeki ak martılar 
Sana günaydin demez mi oldu? 
Yoksa Sen mi duymaz oldun?

Aç bak gözlerini 
Sil pusu pencerendeki 
Hala güneş parlıyor muzipçe 
Hala deli mavi deniz 
Hala taşın altında sevgi 
Gör bak 
Herkes, her şey seni bekliyor 
Bak bana 
Gül bana... 

24.11.2009

19 Ocak 2013 Cumartesi

BİZİM EVİN HALLERİ


Bizim evin halleri pek bir alem… Hane nüfusumuz bir yetişkin, bir çocuk ve ikisi de kedi olmak üzere dört kişiden oluşuyor. Evin tek erkeği Limon Efendi, tekliğinin farkında pek bir ağır abi durumlarında. Bu arada hemen açıklayayım, hayır efendim tüyleri sarı değil. Kızım gözlerinin şeklini ve rengini limona benzetmiş, adını Limon koyduydu eve geldiğinde küçük bey. Eve insan cinsinden bile olsa güzel bir hatun geldi mi yavşıyor ama genel hava ağır abi. Çapkın eşşoğlu ama seçiçi. Öyle her önüne gelene yüz vermiyor ama bir beğenirse ayaklarına kapanıyor hatunun. Artık bir iltifat, bir ilgi görmeniz lazım. Ayaklara sürtünmeler, kucağa atlamalar, mırr’lamalar gırla. En kedi sevmeyenini bile baştan çıkarır cinsten… 

Diğeri bir zamanların işveli, cilveli kedisi Cookie Hanım ise kısırlaştırıldıktan sonra aldığı kiloların ağırlığı ile olsa gerek pek bir ninem durumunda. Unumu eledim eleğimi astım havalarında Limon Efendi’nin avanslarını “ aa terbiyesiz” modunda patileri ile savuşturuyor. Ancak mutad yeri sepetinde bir yatışı var ki görmeniz lazım. Hürrem Sultan’ın Valide Sultan olmuş hali… Öyle gerim gerim… Bir de çenesi düşük, sormayın gitsin. Suyunu tazelemeyi unutmuşsam artık homur homur söyleniyor su tasının başında. Taa arka odada bile olsanız duyup geliyorsunuz .”Ne var?” diye sorduğumda öyle bir bakışı var ki, görevini ihmal etmiş elemanını bakışı ile yerle bir eden patron havasında. Diyorum ya Valide Sultan… Hoş kiloları itibarı ile bir Garfield havası da var ama onun gibi muzır değil.

Haftasonu geçirdiğim vertigo atağı nedeniyle her hafta değiştirdiğim kumlarını değiştiremedim. Sen misin değiştirmeyen? Her ne kadar Cookie Hanım dişi olduğundan kadın hallerinden anlıyorsa da, Limon Efendi evdeki temizliği beğenmemiş koca misali, suratını astı ve beni cezaya koydu. Tuvalet kabı hariç neresi varsa oraya yapıyor tuvaletini. Ama gene de kadını fazla dellendirmeye gelmez diye herhalde, tuvalet banyo lavabosunun içine yapıldı haftasonu boyunca. Hiç yoktan iyidir, temizlemesi daha kolay. Bütün bu edepsizliğine rağmen hastayım ya kendini en amorf şekillere sokarak, benim üzerimde kendine yatacak bir bulup pozitif enerjisini bana geçirmeyi de ihmal etmedi. Öyle açık açık değil, çaktırmadan… Erkek işte!!!

Bak şimdi!  Cookie Hanım dikildi yanıma, ”miyav miyav “ konuşuyor. Sesi de pek bir çirkin garibimin. Diyor ki “bırak şu yazıyı, benimle ilgilen” Mecburen beş dakika ara arkadaşlar. Dişiyi ilgisiz bırakmaya gelmez, maazallah patiliyiverir sonra. Haa birde istediği yeri sevmezseniz şekilden şekle girip istediği yerini okşatıyor. Sevmeyi bırakırsanız ama hala ona yetmemişse patisi ile “tık tık” durumda “hoop, daha bitmedi, nereye?” diyor. Dişi değil mi? İlla istediğini alacak…

Cookie Hanım’ı sevme molası vermişken iki lokmada öğle yemeği yiyeyim dedim. Bir baktım Limon Efendi kurulmuş karşımdaki sandalyeye. Hani komşuda pişer bize de düşer mi misali. Zeytinyağlı yediğimden onun ağız tadına uygun bir şey yoktu ama o yemeğin sonuna kadar bir umut efendi efendi oturup bekledi sandalyesinde. Ne zaman ki kalktım, baktı iş çıkmaz bu sofradan, o da indi sandalyeden.

İşte böyle arkadaşlar. Hayvan sevmeyenlerin hiç anlayamadığı sıcacık bir dünya onlara yaşanan… Bizim evde onlar benim çocuklarım, Ladin’inde kardeşleri statüsündeler. Zaman zaman gene hikayelerini yazdığımda göreceğiniz gibi pekte farkları yok insanlardan. Hatta daha saf, daha içten, daha netler. Sevginize kendi dillerince, kendi hallerince inanılmaz bir karşılık veriyorlar. Kediler kesinlikle nankör değiller. Sadece kişiliklerine saygı gösterilmesini isteyen, gösterilmediğinde baskı altına girmeyen varlıklar. Siz gösterirseniz, onlarda sizinkine gösteriyorlar. Hepimizin istediği ama bazılarımızın becerebildiği gibi…

Bizim evin hallerine kapıyı açtık. Zaman zaman bu halleri paylaşmaya devam edeceğim. Hayvan dünyasından keyif alan, merak eden herkese kapımız açık. Bekleriz…

21.03.2011

18 Ocak 2013 Cuma

HAYAT


Sigaramın dumanı gibi sürekli şekil değiştiriyor hayat
Al bir çoşku sönüp gidiveriyor aniden
Tozu dumanı kendinden büyük
Koca bir is bırakıyor peşinde…

Tekrar bir nefes çekiyorsun şöyle derinden
O bir anlık al’ı yaşayabilmek için içinde
Her biri ömründen çalıp giden
Derin dumanlar çekiyorsun içine…

Ne yapsan nafile
Bir sigara içimi kadar mutluluk
Geride kalan sadece yanık bir kalbin kokusu
Hayatında ise koca bir boşluk…

31.08.2010